Een diepe ultieme liefde

Had Nina even mazzel dat ze als kind op een Vrije School zat. Daar werd lekker veel aan kunst en cultuur gedaan. Op een dag kwam er een dwarsfluitiste langs. Nina Bouwman was een kleuter van vier en raakte volledig betoverd. Ze moest nog vijf lange jaren wachten totdat ze op les mocht. Eindelijk…

Bij deze docent volgde ze tien jaar dwarsfluitles. Ze leerde niet alleen veel technische kneepjes, ook de manier van lesgeven viel haar op. Lief, geduldig, soms heel straight. Dacht Nina eerder altijd dat ze later ‘gewoon’ docent zou worden, tijdens deze lessen besloot ze van haar hobby haar werk te maken. Muziekdocent, dat moest het worden. Omdat ze maar niet door die theoretische havo kwam, ging ze op haar achttiende naar Drachten om de mbo-opleiding onderwijsassistent muziek te volgen. Wat een verademing! Die conservatoriumopleiding deed ze er met gemak achteraan.

Het gevoel wel degelijk ergens goed in te zijn, dat muziek allerlei emoties kan oproepen, samen iets creëren, de verbinding die vanzelf ontstaat, voor Nina is het overduidelijk: muziek is ultiem. En laat ze dat nou ook over weten te brengen op kinderen. Komt omdat ze zelf zulke goede docenten heeft gehad. Omdat ze ook anderen zo graag helemaal op ziet bloeien. En natuurlijk omdat de liefde voor muziek diep zit. Héél diep.