Alle fantasieën doen ertoe

Geen twijfel mogelijk. Nikki Kröder gaat na de middelbare school naar de kunstacademie. Tsja, als je als kleuter zelfs op een bloedhete zomerdag voor je strandhuisje zit te schilderen, dan kunnen we toch echt wel van een hartstocht spreken. Een stel cultuurminnende ouders die haar overal mee naar toe namen, hielp dat vuurtje alleen maar aanwakkeren. Maar ze wilde ook ‘juf’ worden, omdat ze de onbevangenheid van jonge kinderen zo bewondert. Niets is hen te dol, ze proberen continu van alles uit, precies zoals Nikki dat zelf dagelijks ervaart. Het werd dus de Academie voor Beeldende Vorming aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten en Nikki werd zelfstandig kunstenaar én docent. Supercombinatie.

Dromen. Eindeloos fantaseren. Open staan voor nieuwe dingen. Helemaal in het moment zitten. Het levert je een enorme schat aan ideeën en mogelijkheden op. Gratis en voor niets. Maar wanneer doe je dat nog als volwassene? Vaak gaan mensen ervoor op cursus. Kinderen niet, die doen dat gewoon tussen alle bedrijven door. Uit zichzelf en vanzelf. Die weten intuïtief dat dat ze verder brengt.  

Nikki geeft haar leerlingen alle ruimte om hun verbeeldingskracht een tikkie dieper aan te spreken. Echt álle ruimte, want niets is te gek en het mooie is dat alles wat je verzint onder haar leiding ook daadwerkelijk gerealiseerd kan worden. Kwestie van proberen (lees: durven), van nog een keer proberen (lees: doorzetten) en van hulp vragen (lees: samenwerken). Ondertussen ontdek je dat je wel degelijk ergens goed in bent (zelfvertrouwen), en dat er veel meer vormen en technieken bestaan om je idee uit te voeren (creatief denken). Ondertussen word je steeds enthousiaster en kan je niet wachten om jouw creatie op een zo extravagant mogelijke manier te presenteren. Iedere keer weer ziet Nikki het gebeuren: Ze groeien. En gloeien. Van trots.

Als dat geen topervaring is….